TEATR
"Pozostaje eksperyment..."
O Grupie Teatralnej
A(p) OVO

Jak żyć poza formą i czy w ogóle jest to możliwe? Grupa Teatralna A(p) OVO próbuje, w swoich poszukiwaniach artystycznych, odpowiedzieć na to pytanie, a "kiedy tragedia jest niemożliwa, a farsa nudzi, pozostaje eksperyment" - jak mówi Stomil, bohater "Tanga" Mrożka. I takim eksperymentem jest właśnie teatr w różnych formach jego realizacji. Poszukiwania teatralne A(p) OVO poruszają problem absurdalności świata, zmierzającego do kataklizmu metafizycznego, gdzie jednostka staje się marionetką z jej zachowaniami, wymykającymi się podmiotowym decyzjom. Dlatego tak bliska jest grupie twórczość Witkacego, Mrożka czy Ionesco, Jarry'ego, Topora. Świat przedstawiany w ich utworach bywa rozbity i wewnętrznie niespójny. Wyczuwalne jest permanentne napięcie, występujące między elementami komicznymi i tragicznymi. Człowiek współczesny ukazany zostaje w jego zakłamaniu, osamotnieniu, próżności. Świat, w którym żyje, zostaje pozbawiony wartości moralnych. Teatr absurdu, zaproponowany przez dramaturgów francuskich, był odpowiedzią na wyczerpanie się zastanych form. Światem rządzi fikcja, którą każdy może sobie kupić. Roland Topor - francuski rysownik, poeta, dramatopisarz, aktor, reżyser, kontynuator surrealizmu i poczynań lonesco i Jarry'ego był moralistą, nienawidzącym konformizmu i hipokryzji, a przekonanie o fatalizmie ludzkiego losu kazało mu przełamywać wszelkie tabu w złudnej nadziei odnalezienia sensu życia. Agnieszka Taborska w posłowie do "Balu na ugorze" Topora pisze: "Topor dziwi, śmieszy, przestrasza i wzrusza nawet tych, którym się zdaje, że przyzwyczaili się do jego zaskoczeń. Zaraża szatański m śmiechem, wnosząc w dorosły, zgorzkniały świat, w rzeczywistość "równie dziwaczną! przerażającą jak maszyna do wymóżdżania" wymyślona przez Jarry'ego, dziecięcą radość i przyzwyczajenie do bezczelnej prawdomówności"

Grupa Teatralna A(p) OVO stara się nawiązywać do tradycji teatru groteski. Świadczą o tym wystawione spektakle, m.in. "Tango" Mrożka, "Łysa śpiewaczka" Ionesco, "Da Vinci miał rację" Topora. Grupa istnieje od 1998 roku. Pomysłodawcą przedsięwzięcia był Rafał Rogowicz, który jednocześnie reżyseruje pomysły sceniczne. Młodzi adepci sztuki teatralnej wystawiali swoje przedstawienia m.in. w Teatrze Dzieci Zagłębia i w Ośrodku Kultury w Będzinie.

"Coś było, coś odeszo, pozostało coś" - pisał Wharton. Imperatywem moralnym każdego z nas jest permanentne dawanie świadectwa obecności w świecie. Grupa Teatralna A(p) OVO wydaje się być tego potwierdzeniem. I zapewne nic by się nie wydarzyło, gdybyśmy nie:
"Odnaleźli siebie,/ W sferze lodu prześwietlonej gwiazdnie,(..) Oddychamy tu kosmicznym mrozem./ Chłodny, nieruchomy jest nasz wieczny byt,/ chłodny i promienny jest nasz wieczny śmiech" (Herman Hesse). Grupa Teatralna A(p) OVO podjęła wyzwanie, wynikające z chęci bycia autentycznym, o czym pisał wielokrotnie Gombrowicz. Zadaniem człowieka jest nieustanne stwarzanie siebie na nowo. Kiedy piękno i prawda okazują się złudne w obliczu ciała i duszy, twórca musi stać na straży metafizyki, prowokując cynicznym śmiechem, gdyż tylko wtedy jest chwila zadumy nad życiem.

Opiekun grupy:
Rafał Rogowicz